پل شاهی

پل شاهی مشهد مربوط به دوره صفوی است و در ۵ کیلومتری شمال مشهد واقع شده.

این پل که امروزه به طور کامل ویران شده، در گذشته بر روی رودخانه کشف رود، در نزدیکی مشهد و بقعه خواجه ربیع قرار داشته است.

پل مزبور ظاهراً در دوره تیموری ، در مسیر ارتباطی توس به کلات نادری و درگز ساخته شده.

 

و در دوره صفویه و قاجاریه تعمیر یا بازسازی شده است.

 

مصالح مورداستفاده ، آجر و ملات ساروج و گچ و ظاهراً در قسمت پایه ها ، سنگ بوده است.

 

ساختار پل شاهی مشهد

پایه های پل شاهی مشهد در جهت مخالف جریان آب برای شکستن فشار آب و تسهیل جریان آن  به صورت مثلثی ساخته شده بود.

بر بالای این پایه ها و حدفاصل دهانه های اصلی ، دهانه های کوچکتری – باعرض کم و ارتفاع زیاد – ساخته بودند.

 

 

کاربرد پل شاهی مشهد

 

وظیفه این دهانه ها ، علاوه بر کاهش فشار ناشی از سنگینی پل بر پایه ها و صرفه جویی در مصالح ، عبور دادن بخشی از آبهای طغیانی است.

 

 

سطح گذر پل شاهی مشهد ، به نوشته یکی از سیاحان خارجی ، ۳۰ پا عرض داشته و با توجه به عکسهای موجود ، در طرفین آن ، جان پناهی بوده است.

۵ دهانه از پل شاهی مشهد بر اثر سیلاب های فصلی و شدید رودخانه در سال های اولیه دهه ۶۰ و ۶ دهانه باقیمانده آن نیز در سیلاب های سال ۱۳۷۵ به طور کامل ویران شدند.

این اثر در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

درباره مصطفی علوی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *